Maitia, nun zira (Imanol Larrazabal 18/53)

Maitia, nun zira?
Nik ez zaitut ikusten, ez berririk jakiten
nurat galdu zira?
Hala kanbiatu da zure deseina?
Hitz eman zenereitan
ez behin, bai berritan, enia zinela!
Hala kanbiatu da…
Ohikua nauzu ez nauzu kanbiatu
bihotzian beinin hartu eta zu maitatu.
Aita jeloskor batek dizu kausatu.
Zure ikustetik gehiago mintzatzetik
hark nizu pribatu.
Aita jeloskorra!
Zuk alaba igorri, arauz ene ihesi
komentu hartara.
Are eta ez ahal da sarturen serora!
Fede bedera dugu, alkarri eman tugu,
gauza segurra da.
Zamariz iganik jin zauzkit ikustera
ene konsolatzera aitaren ixilik.
Hogoi eta laur urte baditut beterik.
Urte baten burian nik ez duket ordian
Aitaren axolik.
Alaba diener erranen dit orori:
“So’gidaziet eni beha ene erraner.
Gaztetto direlarik, untsa diziplina!
Handitu direnian berant date ordian
nik badakit untsa”.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s